در آرزوی هوای پاک

از آلودگی هوا کلافه شده ام، غریبه ای که ورودش را گردن هور العظیم زبان بسته می اندازند ، موسیقی صدای نفسهای مردم خوزستان ملودی غمناکی دارد، هر صدا مانند نوای ویولون باسی است که از ار کستر بازمانده و بدون نتی بر خطوط حامل آرشه اش را می کشند و صدایی چندش آور تولید می کند ، سرفه هایم مانند دزدگیر های خود روهای شاسی بلند،آلودگی صوتی ایجاد می کنند ! ، نشستن زیردرختان که گنجشکهایش هم ازصدا افتاده اند باآن صفای خاطره انگیزش یک آرزو و رویا شده است . ما خوزستانی ها را با سرفه های مان می شناسند ! هرکس آهنگ